Al jaren zet GroenLinks zich in voor een betere en rechtvaardiger jeugdzorg in Zuid-Holland. Wij doen dit op politiek niveau, maar veel belangrijker is natuurlijk de praktijk. De realiteit en de beslommeringen van het dagelijks leven in de jeugdzorg. Wij zijn ook erg blij dat wij Anne-Marie den Heijer en Anne-Marie ten Broeke bereid hebben gevonden hun ervaringen met ons te delen. Binnenkort starten wij op deze site met hun column. Allereerst zullen beide dames zich echter aan u voorstellen.
Wij wensen u veel leesplezier en uw reacties zijn van harte welkom.
Sinan Cengiz

Als de jeugd de toekomst heeft moeten we ons afvragen hoe die toekomst er uitziet. Wat betekent het bijvoorbeeld dat ieder jaar 10 tot 25 procent meer beroep gedaan wordt op de Bureaus Jeugdzorg en dat meer dan 10.000 kinderen op de wachtlijst staan bij de jeugd-GGZ?

Alfred Blokhuizen: Onze columniste Anne-Marie den Heijer was geraakt door dit verhaal van een Afrikaanse verslaggever. Het plaatst de discussie over vermindering van ontwikkelingshulp wel in een heel ander daglicht. 

Ook op de 22ste wereldaidsdag slaat de aidsepidemie in Zuid-Afrika nog altijd wild om zich heen. Elke dag sterven er duizend mensen aan de gevolgen van aids. Daardoor groeien steeds meer kinderen zonder ouders op. Vanwege het gebrek aan opvang zijn velen gedwongen om hun eigen huishouden te runnen. De child headed household.

Het was weer zover; de Sint was weer in het land. Maar het was anders dan vorig jaar; vlak voor de grote dag werd ik gevraagd eerlijk te zijn. Helemaal eerlijk. Oeps…. Of Sinterklaas echt bestaat.

Het is weer zover, mijn beurt. Eigenlijk te laat. Het was ook zo druk de laatste weken, maar ja, daar komt de ware columnist niet mee weg.

Rouvoet wil toestroom jeugdzorg indammen
DEN HAAG - Minister André Rouvoet voor Jeugd en Gezin neemt in zijn begroting een voorschot op veranderingen die de jeugdzorg te wachten kunnen staan

De vakantie is voorbij.  Zes weken zomervakantie zijn voorbij gevlogen. Over het weer mogen we dit jaar niet klagen! Gisteren heb ik nog een afspraak gehad met mijn zoon om de regels (nieuwe en oude) door te nemen.

De laatste column van schooljaar 2008-2009.
Deze zomer ga ik een week trainen in Engeland en examen doen. Ik aarzel een beetje over het werkwoord.

Inmidels is Anne-Marie den Heijer bevallen van een dochter. Haar rol is overgenomen door Karina Fatehmahomed die ons meteen laat proeven van de indrukken van haar reis naar haar zus in India.

Zittend achter mijn computer mijn voorlopig laatste column aan het schrijven, want over ongeveer 3,5 week wordt ons gezin uitgebreid met een baby.

In een column aan het eind van 2008 had ik al geopperd eens wat, lees ruimere, budgetten te gaan gebruiken om de inhoudelijke werkers scholing aan te bieden voor verdieping en verbreding. Nou dat lijkt ook in de planning te liggen. In ieder geval, in de GGz lijkt daar wat andere ruimte voor gevonden te zijn.

Ik heb een aantal weken geleden een programma gezien op Zembla. Medicijngebruik bij mensen met een depressie, het tekort aan serotonine aanvullen en de effecten daarvan, werden ter discussie gesteld.

Vakanties voorbij, het werkjaar begint. Het zal zijn omdat wij in de jeugdsector werken, maar ik plan altijd alles in schooljaren. Deze zomer heb ik langs de Donau gefietst van Donaueschingen naar Budapest. Duitsland, Oostenrijk, Slowakije en Hongarije. Landen met een specifiek karakter, op een betrekkelijk klein aantal kilometers, grote verschillen.

Heerlijk we gaan op vakantie naar Italië! Na een lange reis eindelijk aangekomen op een enorme grote camping. De eerste vragen die door mijn hoofd schieten zijn:

Waar moet ik zijn?
Zijn het vriendelijke mensen?
Welke taal spreken ze?

Dit is in een notendop een dag uit het leven van de sociaal psychiatrisch verpleegkundige van het project: Mariet.

Het EK voetbal is weer begonnen. Het gaat spannend worden. Uit verschillende teams zijn er spelers geselecteerd voor het Nederlands elftal.

De jeugd heeft de toekomst, dus laten we in deze aflevering bij het begin beginnen.

Dit is de eerste column van ons. Wij, Anne-Marie den Heijer en Anne-Marie Ten Broeke schrijven vanaf nu met enige regelmaat over ons werk als uitvoerende hulpverlener; over wat wij doen, welke ontwikkelingen er plaatsvinden, wat wij daar van merken en hoe wij daar mee omgaan.
Het is onze bedoeling om er voor te zorgen dat er periodiek een uitgave komt en er steeds verschillende invalshoeken van de hulpverlening aan kinderen, ouders, gezinnen en consultatie aan andere hulpverleners aan de orde komen.
Binnen de context van een column kan dat per aflevering niet volledig zijn, dat is ook niet de opzet.